Kooh

آروم آروم مرد می‌شد
رنگ چهره‌ش زرد می‌شد
از بلندی پرت می‌شد
قصه این بود
قصه این بود
با یه مشت حرفای تازه بعد یه عمر روبه‌رو شد
این تموم ماجرا بود
قصه این جوری شروع شد
اون کی بود، اون که دوسِت داشت
بگو واقعاً کی بود، کی؟
حالش مث قبل نشد از وقتی با تو روبه‌رو شد
من بودم اون کوهی که به چشمای تو کوچیکه
منم من همون آغوشی که یه روزی خونه‌ت بود
من بودم آی دیوونه
حیف یادت نمی‌مونه
یادت رفته این آدم یه روز دیوونه ت بود
آروم آروم مرد می‌شد
با خودش هم درد می‌شد
یخ می‌زد، خونسرد می‌شد
قصه این بود
قصه این بود
با یه مشت حرفای تازه بعد یه عمر روبه‌رو شد
این تموم ماجرا بود
قصه این جوری شروع شد
اون کی بود، اون که دوسِت داشت
بگو واقعاً کی بود، کی؟
حالش مث قبل نشد از وقتی با تو روبه‌رو شد
من بودم اون کوهی که به چشمای تو کوچیکه
منم من همون آغوشی که یه روزی خونه‌ت بود
من بودم آی دیوونه
حیف یادت نمی‌مونه
یادت رفته این آدم یه روز دیوونه ت بود